Istorija kluba do preimenovanja u KK Lokomotiva (1946. – 1950.)

Istorija KK Cibona seže u 1945. godinu kada je Nikola Kobali, košarkaš, trener i sudija, objavio oglas u “Ilustriranim sportskim novinama” kojim traži zainteresovne omladince za igranje košarke. Okupljeni zainteresovani mladića osnovali su zajedno sa Nikolom krajem 1945. prvi posleratni košarkaški klub, KK Slavija (danas: KK Medveščak). U jesen 1945. utemeljeno je i Sportsko društvo Sloboda, fiskulturno društvo sindikata bankarskih službenika, obrtnika, trgovaca i činovnika koje je na korišćenje dobilo sportski teren u Kranjčevićevoj ulici (danas igralište NK Zagreb). To je društvo imalo više sportskih sekcija, a najpoznatije je kao kolevka iz koje je nastao današnji Rukometni klub Zagreb.

Nekoliko mladih aktivnih sportista odlučilo je osnovati unutar Slobode i košarkašku sekciju, incijalnu grupu sačinjavali su Branimir Volfer (nastavnik fiskulture), Joso Miloš (reprezentativac u bacanju koplja), Ljubo Prosen (kasnije prvi kapiten kluba), Nikola Dasović (rukometaš) te Želimir Matko (sin književnika Janka Matka). Osnivački sastanak održan je 24.04.1946. iza severnog gola fudbalskog igrališta u Kranjčevićevoj, a nedugo zatim članovi su uredili i svoje prvo košarkaško igralište iza istočne tribine, lično krčeći grmlje i ravnajući teren. Prve su koševe nabavili u radionici sportskih rekvizita “Lušin” u Ogrizovićevoj ulici.

Prvu je prijateljsku utakmicu KK Sloboda odigrala 07.05.1946. protiv KK Slavija i izgubila rezultatom 20:36. U sastavu Slobode bili su  Dolenec, Dasović, Jaklinović, Škrgatić, Javor, Pajnić, Matko, Volfer, Prosen, Štimac, Sinobad i Belec.

Prvu službenu utakmicu KK Sloboda odigrala je 27.06.1946. u sklopu Prvenstva Zagreba i to ponovo protiv KK Slavija, na terenu Mladosti uz Savu, i izgubili su je sa 8:33. Ekipa Slobode je na kraju prvenstva osvojila solidno treće mesto. Vredi takođe napomenuti da je te godine osnovana i ženska ekipa.

U novembru 1946. dolazi do udruživanja sportskih društava Sloboda, Tekstilac, Amater i Grafičar u Sportsko društvo Zagreb tako da se klub do kraja 1948. zvao KK Zagreb i nastupali su na igralištu uz Savu (te su godine osvojili 4. mesto na gradskom prvenstvu). Tokom dva zimska meseca kraja 1948. košarkaški klub se izdvojio i nazvao KK Vihor, no s početkom 1949. postaje KK Polet, klub omladinskog komiteta grada Zagreba.

Krajem 1949. aktivisti kluba su odlučili potražiti lokaciju na kojoj bi uredili svoje vlastito košarkaško igralište i unajmili su prostor na Tuškancu (iza kina Sloboda) na kojem su pre Drugog svetskog rata bili teniski tereni firme “Shell and Oil” a koji su posle rata pripali preduzeću “Prehrana”. Teren su dobili u zakup na 35 godina (istekao je 1982.) i vrlo brzo su ga uredili svojim vlastitim snagama, finansirajući se prodajom borovih grana pred božićne praznike, sakupljajući staro gvožđe i organizujući druženja uz tombole (vredi napomenuti da je na toj lokaciji 1949. sagrađena čak i 12-metarska skijaška skakaonica!). Tokom godina taj je prostor uz košarkaše ugoščavao i odbojkaše i odbojkašice te tenisere, a i košarkaše klubova KK Mladost i KK Jedinstvo (posle KK Zrinjevac). Teren je do 1957. bio pokriven lešom, a te je godine asfaltiran.

1949. godine KK Polet je postao prvak Hrvatske međutim nisu prošli kvalifikacije za ulazak u Saveznu košarkašku ligu. No, 01.04.1950. klub je odigrao svoju prvu međunarodnu utakmicu, u Zagrebu protiv KK Trieste, gosti su pobedili rezultatom 24:26.

Radi lošeg finansijskog stanja članovi kluba su odlučili naći sportsko društvo koje bi im na bilo koji način moglo pomoći u daljem radu pa su se početkom 1950. pridružili Sportskom društvu Lokomotiva gde su postali njihova košarkaška sekcija koju klub pre nije imao. Za uzvrat dobijali su povoljan prevoz železnicom te povremeno i određena finansijska sredstva. Tokom godina navijači su smislili i navijački slogan “Heja, heja Lokosi!”.

1950 godine klub je pod imenom KK Lokomotiva ušao u Saveznu ligu, a u sastavu su igrali Piacun, Žnidarec, Vujić, Čabaković, Tijardović, Folnović, Rudelić, Mamić, Dolenec, Čorko, Matko, Sinobad, Smokvina.

Istorija kluba u doba imena KK Lokomotiva (1950. – 1976.)

Početkom 50-h godina seniorska je ekipa kratko boravila u Saveznoj ligi (uz dva ispadanja u niži rang takmičenja), no bolje su rezultate ostvarivale ženska i juniorska ekipa.

1954. juniorska je ekipa postala prvak Jugoslavije nakon dve utakmice protiv BSK-a iz Beograda (kasnije OKK Beograd), poraza 65:61 u Beogradu te pobede 46:34 u Zagrebu. Od poznatijih imena u sastavu zagrebačkih juniora su bili Novosel i Catinelli. Sličan su poduhvat ponovili juniori 1975. kada su u finalu pobedili beogradski Radnički FOB 79:64, a u sastavu su bili između ostalih Pavličević, Knego, Mohorović, Sikirić, Pećirko i Filipan.

A sezone seniorskoga sastava su ovako prolazile:

• 1951. Odigrana je prva prvoligaška utakmica, 22.04.1951., protiv Željezničara iz Beograda, uz pobjedu 38:30. No, na kraju sezone KK Lokomotiva je zauzela 11. mesto od 12 ekipa pa je ispala iz Savezne lige.
• 1952. Klub je pobedio na Zimskom otvorenom prvenstvu Zagreba i vratio se u Saveznu ligu.
• 1953. Te je sezone prvenstvo odigrano kroz sistem turnira, a KK Lokomotiva je ušla u finalni turnir, zajedno sa Crvenom Zvezdom, Partizanom i AŠK-om (kasnije Olimpija) iz Ljubljane. Pred 1200 gledalaca u Tuškancu domaći su jedini uzeli bod (uz rezultat 38:38) prvaku Crvenoj Zvezdi koja je osvojila 10 saveznih prevenstava (1946.-1955.) zaredom. KK Lokomotiva je na kraju osvojila treće mesto. Sastav je bio Kajnih, Piacun, Vujić, Žnidarec, Čabaković, Miletić, Dolenc, Zoran, Folnović, Mahovlić, Prijić, Knez i Sinković.
• 1954. KK Lokomotiva zauzima 6 mesto od 12 ekipa u Saveznoj ligi.
• 1955. KK Lokomotiva zauzima 6 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi.
• 1956. KK Lokomotiva zauzima 6 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi.
• 1957. KK Lokomotiva zauzima 8 mesto od 12 ekipa u Saveznoj ligi. To je prva sezona u kojoj u sastavu nastupaju kasnije poznati košarkaši Novosel (Mirko, jedan od najtrofejnijih trenera Hrvatske i Jugoslavije), Kovačić i Lalić.
• 1958. KK Lokomotiva zauzima 8 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi. U sastav ulazi jedan od najboljih centara kluba ikad, Petričević, koji je sa Kovačićem bio jedan od najboljih centarskih parova toga vremena.
• 1959. KK Lokomotiva zauzima 9 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi i ispada iz nje. Te godine sportski direktor postaje Vladimir Anzulović.
• 1960. Klub pobeđuje na Prvenstvu Zagreba, Prvenstvu Severne Hrvatske, Prvenstvu Hrvatske te u kvalifikacijama sa prvacima Slovenije i BiH i ponovo ulazi u Saveznu ligu. U sastav ulaze i dva kasnije poznata igrača, Rimac te Matijević (Ilija, kasnije poznati košarkaški sudija i trener).
• 1961. KK Lokomotiva zauzima 2 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi. U sastavu su sada i Bočkaj te Catinelli.
• 1962. KK Lokomotiva zauzima 4 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi.
• 1963. KK Lokomotiva zauzima 6 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi. U tim ulazi i Omašić, dugo vremena najbolji krilni igrač ekipe.
• 1964. KK Lokomotiva zauzima 6 mesto od 10 ekipa u Saveznoj ligi. Za klub više ne igra Catinelli.
• 1965. KK Lokomotiva zauzima 4 mesto od 12 ekipa u Saveznoj ligi. U sastavu više nema Matijevića.
• 1966. KK Lokomotiva zauzima 7 mesto od 12 ekipa u Saveznoj ligi. U ekipu ulaze Kavedžija i Valek, a iz nje izlaze Novosel i Petričević.
• 1967. KK Lokomotiva zauzima 8 mesto od 12 ekipa u Saveznoj ligi. Novi igrači te sezone su Nikola Plećaš, kasnije ikona ekipie i najbolji strelac kluba u godinama kada je nastupao pod imenom KK Lokomotiva, te Damir Rukavina. U sastavu više nema Lalića.
• 1967./1968. Prelazi se na zimsko igranje lige, pa su domaći nastupi u dvorani Vatrogasne škole na MIhaljevcu. Te godine KK Lokomotiva zauzima 5 mesto od 12 ekipa i po prvi puta je trenira Mirko Novosel. U sastav ulazi Davor Rukavina.
• 1968./1969. KK Lokomotiva zauzima 5 mesto od 12 ekipa, ali i osvaja svoj prvi državni trofej, kup. Sastav je bio Bočkaj (kapiten), Valek, Damir i Davor Rukavina, Topić, Luković, Omašić, Rimac, Mandić, Godić, Plećaš i Kavedžija. Te godine predsednik kluba postaje Pero Zlatar, a 13.02.1969. otvara se u klupskim prostorima na Tuškancu disco klub Saloon, vlasnika Papa i Srezovića, koji je postao kultno mesto za izlaske u sledećim decenijama.
• 1969./1970. KK Lokomotiva zauzima 4 mesto od 12 ekipa. Domaće utakmice se igraju u sportskoj dvorani “Kutija šibica” na Trešnjevci.
• 1970./1971. KK Lokomotiva zauzima 2 mesto od 12 ekipa. U sastavu debituju Gospodnetić, Avberšek i Ercegović. To je i poslednja igračka sezona Rimca. Te sezone se prvi put na klupskim dresovima pojavljuju imena igrača, što je bila velika novost među jugoslovenskim klubovima.
• 1971./1972. KK Lokomotiva zauzima 3 mesto od 12 ekipa. Nikola Plećaš je proglašen najboljim igračem lige. Klub nastupa i u tada tek osnovanom Kupu Radivoja Koraća i u finalu, u dve utakmice pobeđuje OKK Beograd (poraz 83:71 u Beogradu, pobeda 94:73 u Zagrebu, uz 40 koševa Plećaša). Pobednički sastav je Omašić, Ercegović, Plećaš, Kovačić, Šute, Avberšek, Kavedžija, Davor Rukavina, Bočkaj, Valek, Jelić i Gospodnetić. U sastavu više nema Damira Rukavine. Te je sezone snimljena i navijačka himna “Heja heja Lokosi!” koju su izvodili Crveni koralji, Višnja Korbar i Marko Novosel.
• 1972./1973. KK Lokomotiva zauzima 8 mesto od 14 ekipa. Za klub više ne igraju Kavedžija, Valek i Kovačić.
• 1973./1974. KK Lokomotiva zauzima 10 mesto od 14 ekipa. Novi igrači te sezone su Knego, Damir Pavličević te Ljubojević.
• 1974./1975. KK Lokomotiva zauzima 8 mesto od 14 ekipa. Nakon punih 14 sezona igranja za klub u sastavu više nije Bočkaj.
• 1975./1976. KK Lokomotiva zauzima 7 mesto od 14 ekipa. Ovo je poslednja sezona u kojoj su igrali Omašić (nakon punih 13 sezona u klubu), Plećaš (nakon 10 sezona) te Ercegović. Klub svoje domaće utakmice počinje igrati u Domu sportova.
  • IZVOR: mapiranjetresnjevke.com

1X KUP RADIVOJA KORAĆA
1972
1X KUP JUGOSLAVIJE
1969

51 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 67/68 | 68/69 | 69/70 | 70/71 | 71/72 | 72/73 | 73/74 | 74/75 | 75/76