Zbog traženja najpogodnijeg sistema takmičenja 1952. godine je održan finalni turnir osmog prvenstva SFRJ u Zrenjaninu sa 4 ekipe.

Gotovo cele zime vođene su rasprave o tome kako je najbolje organizovati tamičenje u elitnoj košarkaškoj diviziji. Dva predloga bila su dominantna: jedinstvena liga, i liga podeljena u dve grupe – istočnu i zapadnu. Prva opcija bila je izuzetno skupa, a protivnici druge tvrdili su da je istočna grupa izrazito kvalitetnija. Problem je bio i u tome što Makedonija, Crne Gora i Bosna i Hercegovina nisu imale predstavnike u najkvalitetnijem rangu. Na kraju, te 1952. godine Prva liga brojala je 12 klubova i bila podeljena u dve grupe – istočnu i zapadnu. Iistočnu su činili klubovi Srbije: Proleter, Crvena zvezda, Partizan, BSK, Železničar i Borac iz Čačka. U zapadnoj grupi nastupali su: Enotnost (u prevodu bratstvo-jedinstvo, kasnije se klub zvao AŠK, pa Olimpija) i Železničar (klub se kasnije zvao Ljubljana), Lokomotiva i Mladost (Zagreb), Željezničar (Karlovac) i Zadar.